پا به پای باران...

گلها می خندند با صداقت با صفا و دانه دانه گلبرگهای زیبای شان را به دستهای لطیف باد می سپارند...

باران چقدر زیباست...!

پروردگارا یاریم کن تا بتوانم روحی لطیف داشته باشم به لطافت گلبرگهای زیبای گل سرخ و دلی با طراوت با شکوه دانه های باران و طبعی بلند به عظمت گلهایی که گلبرگهای زیبایشان را دانه دانه از دست می دهند اما هیچ گاه در برابر مشیتت خم به ابرو نمی آورند و باز لبخند بر لب دارند. و عزمی استوار که جز تو هیچ گاه هیچ چیز از هیچ کس طلب نکنم و هیچ گاه نخواهم تعجیل در امری را که تو تاخیرش را می خواهی و تاخیر در امری را که تو تعجیلش را برای من خواهانی....

هوا سرد است اما دلی که با تو باشد هیچ گاه سرد نیست!

خداوندا! تو را به حق لطافت باران لطافت توکل به خودت را با وجود من آشنا کن چرا که می خواهم دلی نیرومند و قوی داشته باشم و امیر مومنان حضرت علی (ع) فرموده اند: ریشه ی نیرومندی دل توکل بر خدا نمودن است.

مهربانم! بی تو هیچم مرا به پوچی مینداز!

آشنایم! بی تو سراپا غربتم! مرا به غربت دچار مکن!

یا مقلب القلوب و الاحوال ! به حق رحمت بی اندازه ات ظهور حجتت را که از دیدگان ما غایب است برسان و در این سالی که در پیش است با ظهور مولایمان مقلب قلبهایمان باش. ظهورش را برسان که ما بندگانت سخت چشم به راه آمدنش هستیم و با تمام فقر و ناداری خود امید به کرامت بی انتهای تو بسته ایم تا ما را از نعمت عظیم ظهور حجتت بهره مند سازی.

ای پناه لحظه های بی پناهان! در لحظه لحظه های بودنم پناهم باش که اگر مرا به حال خود رها کنی بی هیچ سر پناهی سرگردان و بی کس بود و نبودم یکسان می گردد.

یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال...